Śruby ramy dachu składanego w W113 i R107: typy i miejsca montażu

Neils z SLS przechodzi po kolei śruby ramy dachu składanego w W113 i w R107. Punkt wyjścia jest praktyczny: przy tapicerowaniu dachu trzeba osobno obejrzeć śruby zawiasów i łożysk, bo jeśli widać na nich uszkodzenie, śrubę wymienia się albo przywraca do sprawności, zanim położy się nowe płótno. Każda z tych śrub ma gładki trzpień, na którym opiera się i obraca sąsiedni element mechanizmu, a między ruchomymi częściami siedzi zwykle sprężysta podkładka mosiężna. Gwint to najczęściej M8x1, a końce gwintu są zanitowane punktakiem. Sprawna śruba jest wkręcona do oporu i mimo to element porusza się na trzpieniu gładko, bez grzechotania. W ramie W113 autor rozróżnia pięć typów: A w ośmiu sztukach po cztery na stronę, B w dwóch sztukach z łbem stożkowym, C jak A ale z dłuższym gwintem, D z większym łbem i krótszym trzpieniem oraz E z długim trzpieniem w głównym punkcie łożyskowania. W ramie R107 typów jest więcej: V po dwie śruby M5 na stronę, F, G osadzona w obejmie rury z podkładką poliamidową w czterech sztukach, A w sześciu sztukach, H w dwóch, P w czterech z łbem stożkowym, K w dwóch, M oraz Z, czyli sworzeń bez gwintu z zapinką, po jednym na stronę. Część łbów nie jest swobodnie dostępna, dlatego stan śrub sprawdza się przed tapicerowaniem, a nie po.